Drawsko Pomorskie

Drawsko Pomorskie — siedziba powiatu drawskiego (miasto powiatowe), województwo zachodniopomorskie.

Pierwsza wzmianka

8 marca 1297 r. — źródło: dokument lokacyjny margrabiów brandenburskich Ottona IV i Konrada I — lokacja miasta Dravenborch

Pierwsza wzmianka o Drawsku Pomorskim i jednocześnie akt nadania praw miejskich pochodzi z 8 marca 1297 r. — margrabiowie brandenburscy Otto IV i Konrad I wystawili w Prenzlau dokument powierzający braciom Arnoldowi, Konradowi i Johannowi von der Goltz zadanie założenia miasta Dravenborch (Drawski Gród). Osadnictwo w okolicy sięga jednak znacznie dalej — na przełomie VII i VIII w. powstał tu gród pomorski, a w X–XII w. ziemia drawska należała do Polski za Mieszka I i Bolesława Chrobrego. W 1225 r. teren podbity przez Brandenburgię i włączony do Nowej Marchii.

Dravenborch

Prawa miejskie

8 marca 1297 r., nadane przez: margrabiowie brandenburscy Otto IV i Konrad I (prawo magdeburskie)

8 marca 1297 r. margrabiowie brandenburscy wystawili akt lokacyjny miasta Dravenborch na prawie magdeburskim. Zasadźcami zostali bracia von der Goltz — Arnold został pierwszym wójtem. Miasto rozplanowano po prawej stronie rzeki Drawy (Stare Miasto), a w latach 30.–40. XIV w. dodano Nowe Miasto lokowane osobnym przywilejem. Oba ośrodki otoczono wspólnym murem obronnym. Czerwony orzeł brandenburski w herbie do dziś świadczy o fundatorach praw miejskich.

Etymologia nazwy

Od rzeki Drawy — Drawski Gród — Nazwa Drawsko pochodzi od rzeki Drawy (Drawa), nad którą leży miasto. Pierwotna forma Dravenborch (1297) dosłownie oznacza „Drawski Gród" (niem. Burg = gród, zamek). Z biegiem wieków nazwa ewoluowała: Dravenborg (1312), Drauwenburg (1389), Dramborch (XV w.), Dramburg (XVII w.–1945). Po 1945 r. przyjęto polską formę Drawsko Pomorskie, nawiązującą do rzeki i przynależności do Pomorza.

Herb

Na srebrnej tarczy dwie trzykondygnacyjne czerwone wieże zwieńczone stożkowymi hełmami z gałką. Wieże połączone łukiem, na którym osadzona wieżyczka z blankami. Pod łukiem w centralnej części czerwony orzeł brandenburski z żółtym dziobem, nogami i szponami — nawiązanie do margrabiów brandenburskich, fundatorów praw miejskich. Pod wieżami, na czerwonej podstawie, niebieska sfalowana wstęga symbolizująca rzekę Drawę. Herb znany od XIV w., w XVII w. dodano koronę. W PRL orła brandenburskiego zastąpiono polskim „piastowskim".

Flaga

Trzy poziome pasy: czerwony (górny), biały (z herbem w lewej części) i niebieski (dolny) — dwie czerwone wieże z orłem brandenburskim i niebieską falistą wstęgą Drawy.

Oś czasu

• 1225–1945

Ciekawostka

Na południe od Drawska rozciąga się największy wojskowy plac ćwiczeń w Europie — poligon drawski (364 km², większy od Malty). Powstał w 1890 r. jako pruski Truppenlager Westfalenhof. Dziś ćwiczą tu wojska NATO z kilkunastu krajów — w 2024 r. odbyły się tu manewry Steadfast Defender, największe ćwiczenia NATO od zimnej wojny. Paradoksalnie poligon, zamknięty dla cywilów od 134 lat, stał się jedną z największych ostoi dzikiej przyrody w Polsce — żyją tu wilki, łosie, orły bieliki i ponad 160 gatunków ptaków lęgowych. Drawsko jest jedynym miastem w Polsce, którego herb wciąż nosi czerwonego orła brandenburskiego — fundatorów sprzed 728 lat.