Elbląg

Elbląg — miasto na prawach powiatu, województwo warmińsko-mazurskie.

Pierwsza wzmianka

1237 r. — źródło: Piotr z Dusburga, Kronika ziemi pruskiej

Wiosną lub wczesnym latem 1237 r. krzyżacki mistrz krajowy Herman Balk przypłynął na wyspę u ujścia rzeki do Zalewu Wiślanego i założył tam warowny gród, nazwany od samej rzeki. Nazwa rzeki jest jednak dużo starsza niż miasto — zapisał ją już w IX w. anglosaski żeglarz Wulfstan, w formie „Ilfing”.

Zbudował tam gród, nazwany od rzeki Elbląg, roku Pańskiego 1237.

Prawa miejskie

10 kwietnia 1246, nadane przez: wielki mistrz zakonu krzyżackiego (prawo lubeckie)

Elbląg otrzymał prawa miejskie na prawie lubeckim — tym samym, na którym kilkanaście lat później lokowano Gdańsk. W 1251 r. miasto stało się siedzibą mistrza krajowego zakonu i jednym z ważniejszych portów Hanzy.

Etymologia nazwy

Od nazwy rzeki Ilfing — Krzyżacy nazwali gród od rzeki, nad którą go założyli — staropruskiej „Ilfing” (dziś rzeka Elbląg). Samą nazwę rzeki zapisał już pod koniec IX w. anglosaski żeglarz Wulfstan, w relacji spisanej na dworze króla Alfreda Wielkiego — czyli ponad trzy i pół wieku przed założeniem miasta.

Nazwa plemienna Helwekonów — Jedna z hipotez łączy nazwę z Helwekonami — germańskim ludem wzmiankowanym w źródłach starożytnych — choć pochodzenie i język tej nazwy plemiennej pozostają nieznane.

Herb

Tarcza dzielona w pas: w polu górnym srebrnym czerwony krzyż kawalerski, w polu dolnym czerwonym pokrytym złotą kratą (siecią rybacką lub kratą bramy — heraldycy spierają się o to od wieków) srebrny krzyż kawalerski.

Flaga

Biel i czerwień, nawiązujące do prawa lubeckiego, na którym lokowano miasto — te same barwy, którymi pierwotnie posługiwał się też Toruń.

Oś czasu

• 1237–1454
• 1918–1945

Ciekawostka

Elbląg ma tyle samo lat co Berlin — obydwa miasta powstały w zbliżonym okresie XIII wieku — a mimo to dziś to Berlin kojarzy się z metropolią, a Elbląg z niewielkim miastem regionalnym.