Inowrocław

Inowrocław — siedziba powiatu inowrocławskiego (miasto powiatowe), województwo kujawsko-pomorskie.

Pierwsza wzmianka

20 stycznia 1185 r. — źródło: dokument Leszka Białego dla biskupstwa włocławskiego

Pierwsza pisana wzmianka o Inowrocławiu pochodzi z 20 stycznia 1185 r., kiedy w dokumencie Leszka Białego dla biskupstwa włocławskiego wymieniono targ książęcy "in Novo Wladislaw" — Nowym Władysławiu. Sam gród istniał wcześniej, o czym świadczą ślady wczesnośredniowiecznej warzelni soli przy kościele NMP. Sól wydobywano tu już 3 tysiące lat temu, a przez miasto przechodził słynny szlak bursztynowy z południa Europy nad Bałtyk.

in Novo Wladislaw

Prawa miejskie

ok. 1237–1238 r., nadane przez: książę Kazimierz Konradowic (prawo magdeburskie)

Książę Kazimierz Konradowic, syn Konrada Mazowieckiego, lokował Inowrocław na prawie magdeburskim czyniąc zeń stolicę wydzielonego Księstwa Kujawskiego. Było to jedno z pierwszych miast lokowanych na prawie magdeburskim na Kujawach. W 1321 r. odbył się w Inowrocławiu papieski proces polsko-krzyżacki w sprawie Pomorza Gdańskiego, a wyrok sądu potwierdził polska rację — Krzyżacy byli zobowiązani do zwrotu Pomorza i wypłaty 30 000 grzywien odszkodowania, którego jednak nigdy nie wypłacili.

Etymologia nazwy

Nowy Władysław — Pierwotna łacińska nazwa „Novo Wladislaw" (Nowy Władysław) nawiązuje prawdopodobnie do Władysława Hermana lub do księcia Władysława, który rozbudowywał gród. Polska forma „Inowrocław" to spolszczenie tej nazwy — przedrostek „Ino-" zastąpił łaciński „Novo-" (nowy), a „wrocław" to rdzeń od imienia Władysław (Wrocisław).

Miasto na soli — Nieoficjalny przydomek „miasto na soli" nawiązuje do położenia Inowrocławia na ogromnym wysadzie solnym. Sól była przez wieki głównym bogactwem miasta — warzelnie soli, potem kopalnia soli, wreszcie uzdrowisko solankowe ukształtowały tożsamość miasta.

Herb

Na czerwonej tarczy centralnie biały (srebrny) orzeł piastowski z głową zwróconą w prawo, bez korony. Nad głową orła biała lilia andegaweńska — nawiązanie do królowej Jadwigi, patronki miasta. Po obu stronach orła białe ceglane blankowane baszty z dwoma oknami każda, osadzone na złotych rogach obfitości symbolizujących kujawskie bogactwa: urodzajną ziemię i złoża soli.

Flaga

Trzy poziome pasy równej szerokości: żółty (górny), czerwony (środkowy) i biały (dolny) — barwy wywiedzione z herbu: złoto rogów obfitości, czerwień tarczy, biel orła i baszt.

Oś czasu

• 1332–1337

Ciekawostka

W 1397 r. królowa Jadwiga przyjechała do Inowrocławia na negocjacje z wielkim mistrzem krzyżackim Konradem von Jungingen w sprawie zwrotu Ziemi Dobrzyńskiej. Według legendy przepowiedziała wtedy Krzyżakom ich rychłą klęskę — trzynaście lat później doszło do bitwy pod Grunwaldem. Dziś Jadwiga jest oficjalną patronką Inowrocławia, a jej imię nosi m.in. jeden z głównych hoteli w mieście.