Atlas Miast Polski
Kompas po polskich miastach
etymologia · herb i flaga · prawa miejskie · pierwsza wzmianka
mapa poglądowa · kontury miast są przybliżone i lekko powiększone dla czytelności · dla miast na prawach powiatu kontur = granica miasta = granica powiatu
kliknij kontur, aby otworzyć metrykę miasta · scrolluj / przeciągaj, aby przybliżyć małe miasta
Porównaj osie czasu miast
Łęczyca
Łęczyca — siedziba powiatu łęczyckiego (miasto powiatowe), województwo łódzkie.
Pierwsza wzmianka
1107 r. — źródło: Kronika Galla Anonima — Bolesław Krzywousty zajmuje gród łęczycki
Pierwsza wzmianka pisemna o Łęczycy pochodzi z Kroniki Galla Anonima (ok. 1113 r.) — kronikarz opisuje jak w 1107 r. Bolesław Krzywousty zajął Łęczycę, naprawił zamek i umocnił gród. Gród istniał od przełomu VIII i IX w., a Łęczyca była prawdopodobnie stolicą państewka plemiennego Łęczycan. W archikolegiacie w pobliskim Tumie od XI w. odbywały się synody — uważane za początki polskiego parlamentaryzmu.
[gród łęczycki zajęty i umocniony przez Krzywoustego]
Prawa miejskie
przed 1267 r. (pierwsza lokacja ok. 1235 r.), nadane przez: książę łęczycki (prawo średzkie)
Łęczyca uzyskała prawa miejskie przed 1267 r. — pierwsza lokacja ok. 1235 r. przy kościele Św. Krzyża. Ok. 1290 r. druga lokacja na prawie średzkim. Rozkwit za Kazimierza Wielkiego, który wzniósł zamek z czerwonej cegły (1357–1370) i otoczył miasto murami. W zamku obradowały sejmy, więziono krzyżackich jeńców po Grunwaldzie.
Etymologia nazwy
Od łęgu — podmokłej łąki — Nazwa Łęczyca pochodzi od prasłowiańskiego „łęg" — podmokła łąka, zarośla wierzbowe nad rzeką. Miasto leży w dolinie Bzury, na terenach bagnistych. Forma „Łęczyca" z sufiksem -yca typowym dla nazw od cech terenu.
Herb
Tarcza dzielona w słup. W prawym polu srebrnym czerwony połulew wspięty ze złotymi pazurami. W lewym polu czerwonym srebrny połuorzeł ze złotym dziobem i koroną. Razem ukoronowane jedną złotą koroną — hybryda kujawska, herb Piastów kujawskich z pieczęci księcia Kazimierza Łęczyckiego (XIII w.).
Flaga
Płat dzielony w słup: biały przy drzewcu i czerwony, z hybrydą kujawską pośrodku. Pierwowzorem XVI-wieczna chorągiew ziemi łęczyckiej.
Ciekawostka
W zamku łęczyckim mieszka diabeł Boruta — najsłynniejszy diabeł w polskim folklorze. Upadły szlachcic, który za grzechy nie mógł trafić ani do nieba, ani do piekła, zamieszkał w podziemiach zamku Kazimierza Wielkiego i strzeże ukrytych skarbów.