Lublin

Lublin — miasto na prawach powiatu, województwo lubelskie.

Pierwsza wzmianka

1198 r. — źródło: dokument wymieniający archidiakona lubelskiego

Najstarsza zachowana pisana wzmianka o Lublinie pochodzi z 1198 r. — dokument wymienia lubelskiego archidiakona, co dowodzi że miasto było już wówczas siedzibą archidiakonatu, a więc znaczącym ośrodkiem kościelnym. Sam gród istniał od co najmniej XI w., a osadnictwo na wzgórzach lubelskich sięga VI–VII w. Imię miasta, notowane po raz pierwszy w 1228 r., pochodzi prawdopodobnie od staropolskiego imienia Lubla — zdrobnienia od Lubomir.

[archidiakon] lubelski

Prawa miejskie

15 sierpnia 1317 r., nadane przez: książę Władysław Łokietek (prawo magdeburskie)

Władysław Łokietek nadał Lublinowi prawa miejskie na prawie magdeburskim 15 sierpnia 1317 r. — ale historycy są zgodni, że nie była to pierwsza lokacja: miasto istniało jako zwarty organizm miejski już wcześniej, a dokument Łokietka sam mówi o "mieście naszym Lublinie" rządzonym dotąd "dawnym prawem polskim". Według lustracji z 1614 r. istniał wcześniejszy przywilej lokacyjny nadany przed najazdem tatarskim z 1287 r., który się nie zachował. Wójtem i zasadźcą został Maciej z Opatowca.

Etymologia nazwy

Od imienia Lubla — Najpowszechniej przyjmowana teoria wywodzi nazwę od staropolskiego imienia Lubla — zdrobnienia od Lubomir. Imię to znaczy "ten który lubi pokój/miłość". Możliwe, że był to legendarny właściciel lub założyciel pierwotnej osady.

Legenda o Julii — Kronikarz Wincenty Kadłubek w XII w. przypisał założenie Lublina Julii z rodu juliańskiego, córce Juliusza Cezara, która miała tu przybyć i zbudować miasto. To oczywiście legenda bez podstaw historycznych, ale tłumaczy obecność kozła w herbie — kozioł był atrybutem bogini Wenus, od której wywodziła się gens Iulia.

Herb

W czerwonym polu srebrny kozioł ze złotymi karbowanymi rogami i złotymi kopytami, wspinający się z zielonej murawy na zielony krzak winorośli. Najstarszy wizerunek herbu pochodzi z pieczęci z 1401 r. Kozioł nawiązuje do legendy o Julii i jest symbolem miłości i Chrystusa; czerwień oznacza siłę i władzę. Herb formalnie ustanowiony uchwałą Rady Miasta 8 lipca 2004 r.

Flaga

Trzy poziome pasy: biały (górny), zielony (środkowy) i czerwony (dolny) — barwy wywiedzione z herbu: biel kozła, zieleń winorośli i murawy, czerwień pola tarczy.

Ciekawostka

1 lipca 1569 r. w Lublinie podpisano Unię Lubelską, która połączyła Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie w Rzeczpospolitą Obojga Narodów — jedno z największych państw ówczesnej Europy. Lublin był gospodarzem tego przełomowego sejmu nie bez powodu: leżał dokładnie w geograficznym i politycznym centrum łączonego państwa, w połowie drogi między Krakowem a Wilnem. Unia przetrwała ponad 200 lat, aż do trzeciego rozbioru w 1795 r.