mapa poglądowa · kontury miast są przybliżone i lekko powiększone dla czytelności · dla miast na prawach powiatu kontur = granica miasta = granica powiatu
kliknij kontur, aby otworzyć metrykę miasta · scrolluj / przeciągaj, aby przybliżyć małe miasta
Porównaj osie czasu miast
Sieradz — siedziba powiatu sieradzkiego (gmina miejska), województwo łódzkie.
1136 — źródło: bulla gnieźnieńska papieża Innocentego II
Sieradz to jedno z najstarszych miast Polski. Gród kasztelański nad Wartą powstał w XI w.; w źródłach pisanych pojawia się w 1136 r. w tzw. bulli gnieźnieńskiej papieża Innocentego II, gdzie wzmiankowano sądy, daniny, karczmy i komorę celną. W połowie XII w. arabski geograf al-Idrisi w „Księdze Rogera" wymienił Sieradz wśród „sławnych stolic i silnych centrów" obok Krakowa, Gniezna i Wrocławia.
Siradia
między 1247 a 1255 r., nadane przez: książę Kazimierz Konradowic (Kazimierz I kujawski) (prawo magdeburskie)
Dokładna data lokacji jest nieznana, bo dokument lokacyjny zaginął — według pisma z 1298 r. prawa miejskie na prawie magdeburskim nadał Sieradzowi książę Kazimierz Konradowic między 1247 a 1255 r. (miasto lokowano na lewym brzegu Warty). W tym samym czasie osiedli tu dominikanie, co potwierdza ówczesną rangę miasta.
Sieradz — od imienia Sirorad — Nazwa wywodzi się prawdopodobnie od staropolskiego imienia osobowego Sirorad (którego dawniejszą postacią było Wszerad). Od XII w. znana była forma Siradia; przez wieki używano też zapisów Sira, Syraz, Syradz, Siracz.
W polu czerwonym otwarta brama w murach miejskich z trzema blankowanymi wieżami, nad środkową (najniższą) wieżą srebrny orzeł. Biały orzeł na czerwonym tle to typowe godło polskich miast królewskich (przedrozbiorowych). Herb ukształtował się w XIV w.; jego najstarsze poświadczenie to dokument wystawiony w Wieluniu 2 czerwca 1435 r.
Flaga to trzy poziome pasy — biały (górny), czerwony (szerszy, środkowy) i biały (dolny) — z godłem miasta (mur z otwartą bramą, trzema blankowanymi wieżami i srebrnym orłem nad środkową wieżą) pośrodku czerwonego pasa.
Sieradz był w średniowieczu miejscem ogólnopolskich zjazdów i elekcji — na zjazdach sieradzkich wynoszono na tron m.in. królową Jadwigę oraz królów Władysława Warneńczyka i Kazimierza Jagiellończyka. Miasto było też stolicą dzielnicowego księstwa sieradzkiego, które w 1339 r. inkorporowano do Korony.