Sopot

Sopot — miasto na prawach powiatu, województwo pomorskie.

Pierwsza wzmianka

1283 r. — źródło: akt donacyjny księcia pomorskiego Mściwoja II

Najstarsza wzmianka o Sopocie pochodzi z 1283 r., kiedy książę pomorski Mściwój II podarował małą wioskę rybacką "Sopoth" klasztorowi cystersów w Oliwie. Cystersi zarządzali Sopotem przez prawie pięćset lat — aż do rozbiorów Polski w 1772 r. Osadnictwo na tym terenie jest jednak znacznie starsze: w VII–X wieku istniał tu słowiański gród obronny, którego pozostałości tworzą dziś Skansen Archeologiczny "Grodzisko".

Sopoth

Prawa miejskie

8 października 1901 r. (uroczyste nadanie: 1 kwietnia 1902 r.), nadane przez: cesarz Niemiec Wilhelm II (edykt cesarski)

Sopot otrzymał prawa miejskie edyktem cesarza Wilhelma II — nie było tu żadnego średniowiecznego przywileju książęcego, lecz decyzja administracyjna rozwijającego się kurortu liczącego wówczas około 10 tysięcy stałych mieszkańców i drugie tyle kuracjuszy. Uroczyste pierwsze posiedzenie władz odbyło się dopiero 1 kwietnia 1902 r. — pierwszym burmistrzem został doktor prawa Volkmar von Wurmb. Zaledwie rok później zatwierdzono herb, który nadał Sopot cesarz.

Etymologia nazwy

Od „sopu" — źródła lub strumienia — Najprawdopodobniejsza teoria wywodzi nazwę od prasłowiańskiego "sop" lub "sopot" oznaczającego szemrzące źródło, strumień lub szum wody — w okolicach miasta płynęło kilka małych rzeczek i strumieni wpadających do Zatoki Gdańskiej. Taka sama etymologia stoi za nazwami innych miejscowości w Europie Środkowej.

Zniemczona forma Zoppot — Niemiecka nazwa Zoppot była fonetyczną adaptacją polskiej nazwy Sopot — po 1945 r. władze polskie przywróciły oryginalną słowiańską formę. W okresie międzywojennym funkcjonowała też polonizacja "Sopoty" (liczba mnoga), ale ostatecznie zwyciężył pierwotny singularis.

Herb

W błękitnym polu biała mewa w locie, trzymająca w szponach białą rybę, nad złotym wzgórzem (plażą) u dołu tarczy. Nad tarczą czerwony mur forteczny z blankami. Herb nadany przez cesarza Wilhelma II w 1902 r. Błękit to morze i niebo, złoto to piasek sopockiej plaży, mewa z rybą to nadmorski i rybacki charakter miasta.

Flaga

Dwa poziome pasy: błękitny (górny) i żółty (dolny), ze srebrną mewą trzymającą rybę na granicy obu pól. Barwy nawiązują do tarczy herbowej — błękit to niebo i morze, żółty to piasek plaży.

Oś czasu

• 1920–1939 — część WMG

Ciekawostka

Sopot ma najdłuższe drewniane molo w Europie — 511,5 metra wbiegającego w Zatokę Gdańską. Zbudowane pierwotnie przez Jana Jerzego Haffnera w 1827 r., wielokrotnie przebudowywane, osiągnęło dzisiejszą długość w 1928 r. Ale Sopot bije rekordy też w innym wymiarze: jest najmniejszym miastem na prawach powiatu w Polsce — 28 km² i niespełna 32 tysiące mieszkańców — i jednocześnie miastem z urzędującym prezydentem (nie burmistrzem), co przy tej skali jest ewenementem ustrojowym.