Świdnica

Świdnica — miasto powiatowe (siedziba powiatu świdnickiego), województwo dolnośląskie.

Pierwsza wzmianka

1249 r. — źródło: dokumenty z 1249 i 1250 r. (podstawa obchodów 750-lecia miasta)

Najstarsze ślady osadnictwa sięgają epoki brązu; słowiańska osada targowa z kościołem istniała tu w XI–XII w. i od 1164 r. należała do księstwa wrocławskiego. Pierwsze pewne wzmianki pisemne o Świdnicy pochodzą z dokumentów z 1249 i 1250 r. — na tej podstawie w 2000 r. obchodzono 750-lecie miasta. Tradycja sięga dat wcześniejszych (np. 1070 r.), opierają się one jednak na późniejszych kronikach.

Prawa miejskie

przed 1267 r., nadane przez: książęta wrocławscy (śląscy Piastowie) (prawo magdeburskie)

Już w 1267 r. Świdnica wzmiankowana jest jako osada miejska, a w 1274 r. wymieniono pierwszego wójta — prawa miejskie miasto uzyskało zatem w połowie XIII w. Po wielkim pożarze z 1361 r. książę Bolko II Mały dokonał w 1363 r. ponownej lokacji Świdnicy na prawie magdeburskim, co dało impuls do jej odbudowy i rozbudowy.

Etymologia nazwy

Świdnica — od krzewu „świd/świdwa" lub potoku — Nazwa wywodzi się najprawdopodobniej od krzewu świdwy (dereń świdwa, staropol. „świd"), porastającego brzegi miejscowego potoku, albo wprost od nazwy tego cieku. Niemiecka nazwa miasta to Schweidnitz.

Herb

Herb czteropolowy — tarcza czwórdzielna w krzyż. W polach 1. i 4. (czarnych) złota korona, w polu 2. (srebrnym) czerwony gryf, w polu 3. (srebrnym) czarny dzik. Gryf (z pieczęci Rady Miejskiej, znanej od 1280 r.) symbolizuje dzielność rycerską, dzik (z pieczęci ławników, od 1335 r.) — odwagę, a korony — zwierzchnią władzę królewską. Herb nadał miastu w 1452 r. król Władysław Pogrobowiec; obecną, czteropolową wersję przywrócono w 1999 r.

Flaga

Flaga Świdnicy: cztery poziome pasy równej szerokości — czerwony, biały, żółty i czarny — z herbem pośrodku. Herb na fladze to tarcza dzielona w słup: czerwony półorzeł w polu srebrnym oraz czarny półorzeł ze srebrną przepaską w polu złotym (dwa orły śląskie).

Oś czasu

• 1290–1392
• 1392–1945

Ciekawostka

Świdnica to jedno z najcenniejszych zabytkowo miast Dolnego Śląska — stoi tu wpisany na Listę UNESCO Kościół Pokoju (1656–1657), jeden z największych drewnianych kościołów w Europie, wzniesiony dla ewangelików po wojnie trzydziestoletniej. W średniowieczu miasto słynęło z piwa: „Piwnice Świdnickie" z tutejszym trunkiem działały m.in. w Pradze, Krakowie, Wrocławiu i Toruniu.