Świebodzin

Świebodzin — miasto powiatowe (siedziba powiatu świebodzińskiego), województwo lubuskie.

Pierwsza wzmianka

1302 r. — źródło: najstarszy zachowany dokument o mieście (Swiebosin)

Osadnictwo w rejonie Świebodzina sięga paleolitu, a we wczesnym średniowieczu istniał tu gród. Pierwsza zachowana wzmianka źródłowa o Świebodzinie (Swiebosin) pochodzi z 1302 r. i wymienia jego właściciela, rycerza Gniewomira. Jako miasto Świebodzin odnotowano w 1319 r., stając się grodem książęcym.

Swiebosin

Prawa miejskie

ok. 1335 r., nadane przez: książęta głogowscy (śląscy Piastowie) (prawo magdeburskie)

Świebodzin rozwijał się początkowo na prawie polskim, a w 1. połowie XIV w. (ok. 1335 r.) przyjął prawo magdeburskie (jako miasto wzmiankowany był już w 1319 r.). Pełne prawa miejskie, wzorowane na Głogowie, nadał miastu w 1469 r. książę głogowski Henryk XI.

Etymologia nazwy

Świebodzin — od imienia Świeboda — Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od staropolskiego imienia osobowego Świeboda (Świebodan), oznaczającego kogoś wolnego, swobodnego. Niemiecka nazwa miasta to Schwiebus.

Herb

W polu srebrnym (białym) dwie czerwone, kanciaste wieże z otwartymi bramami, między nimi czerwony gotycki szczyt budowli wystający ponad murem, a poniżej tarcza ze śląskim czarnym orłem w polu złotym — z srebrną przepaską henrykowską i równoramiennym krzyżem na piersi. Wzorem herbu były najstarsze pieczęcie miejskie z przełomu XV i XVI w.

Flaga

Flaga to trzy poziome pasy równej szerokości: czerwony (górny), biały (środkowy) i żółty (dolny).

Oś czasu

• 1302–1331
• 1331–1945

Ciekawostka

W Świebodzinie stoi jeden z najwyższych na świecie pomników Jezusa Chrystusa — figura Chrystusa Króla z 2010 r. mierzy z koroną około 36 m i jest wyższa od słynnego posągu w Rio de Janeiro. Stała się rozpoznawalnym symbolem miasta i celem pielgrzymek.