Wrocław

Wrocław — miasto na prawach powiatu, województwo dolnośląskie.

Pierwsza wzmianka

ok. 1000 r. — źródło: Kronika Thietmara z Merseburga

Wrocław pojawia się w źródłach pisanych przy okazji zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 r., na którym utworzono podległe metropolii gnieźnieńskiej biskupstwo wrocławskie. Thietmar zapisał nazwę miasta w kilku fonetycznych wariantach.

Wrotizla.

Prawa miejskie

1242, nadane przez: synowie Henryka II Pobożnego (m.in. Bolesław II Rogatka) (prawo magdeburskie)

Po spaleniu miasta przed najazdem mongolskim w 1241 r. przeprowadzono pełną lokację na prawie magdeburskim. Nieformalne początki samorządu sięgają już 1214 r. (wzmianka o wrocławskim wójcie Godinusie), a ostateczne potwierdzenie praw i powołanie rady miejskiej nastąpiło dopiero w 1261 r.

Etymologia nazwy

Od imienia Wrocisław — Nazwa uznawana jest za skróconą formę staropolskiego imienia Wrocisław („wracać/przełamywać opór” + „sława”) — możliwe, że imienia legendarnego założyciela grodu, choć niepewne, czy był on polskiego czy czeskiego pochodzenia.

Czeski trop — Vratislav — Czeska forma „Vratislav” bywa łączona z konkretnym księciem czeskim o tym imieniu z X w., choć brak jednoznacznych dowodów, by rzeczywiście był on założycielem osady nad Odrą.

Herb

Tarcza czteropolowa: ukoronowany lew czeski (Korona Czeska), czarny orzeł śląski ze srebrną przepaską i krzyżem, złota litera „W” (od Wratislavia) oraz głowa św. Jana Ewangelisty; pośrodku srebrna misa z głową św. Jana Chrzciciela, patrona katedry.

Flaga

Czerwono-żółty płat w proporcji 5:8, z możliwością umieszczenia herbu na tle flagi.

Oś czasu

• 1335–1945

Ciekawostka

Herb Wrocławia zmieniał się częściej niż herb chyba jakiegokolwiek innego miasta w tej części Europy — od nazistowskiej wersji z 1938 r., przez powojenną z dwiema połówkami orłów (polskiego i śląskiego), aż po przywrócenie tradycyjnego, pięciopolowego godła dopiero w 1990 roku.